Het darmmicrobioom

Wat verstaat men onder het darmmicrobioom?

Het darmmicrobioom verwijst naar de verzameling van alle micro-organismen die in de darm leven, evenals hun genetisch materiaal.

Daartoe behoren vooral bacteriën, maar ook virussen, schimmels en zogenaamde archaea. Deze micro-organismen leven in een complex evenwicht met het menselijk lichaam en vormen samen een hooggespecialiseerd biologisch systeem.

De term "darmmicrobioom" omvat meer dan de klassieke benaming "darmflora". Terwijl de darmflora gewoonlijk de aanwezige micro-organismen beschrijft, omvat het microbioom daarnaast hun genen, stofwisselingsproducten en biologische functies. Vanuit medisch oogpunt wordt het darmmicrobioom daarom tegenwoordig beschouwd als een functioneel orgaan dat nauw samenwerkt met het menselijk organisme.

Elke mens heeft een uniek darmmicrobioom, dat verschilt in samenstelling en activiteit. Deze individualiteit is de reden waarom mensen verschillend reageren op voeding, omgevingsfactoren of levensstijl. De genetische diversiteit van het darmmicrobioom overtreft die van het menselijk genoom ruimschoots, wat het centrale belang ervan voor fysiologische processen benadrukt.

Het darmmicrobioom is een complex, dynamisch ecosysteem in het spijsverteringskanaal, dat veel meer is dan een verzameling micro-organismen. Het is een fijn afgestemd biologisch netwerk dat in nauwe wisselwerking staat met het menselijk lichaam en een fundamentele rol speelt voor de darmgezondheid.

Samenstelling van de darmflora: bacteriën, schimmels en andere micro-organismen

De darmflora bestaat uit verschillende groepen micro-organismen die samen een complex ecologisch evenwicht in de darm vormen.

Het grootste aandeel wordt gevormd door bacteriën, aangevuld met virussen, schimmels en archaea. Deze micro-organismen leven in een complex evenwicht en zijn aangepast aan verschillende delen van het spijsverteringskanaal.

Het grootste en functioneel belangrijkste aandeel wordt gevormd door darmbacteriën. In de menselijke darm komen meerdere honderden verschillende bacteriesoorten voor, die zich vooral in de dikke darm in hoge dichtheid vestigen. Hun samenstelling is individueel verschillend en wordt voornamelijk bepaald door voeding, leeftijd, omgevingsfactoren en levensstijl. Ondanks deze individuele verschillen kunnen bepaalde bacteriegroepen regelmatig in de menselijke darm worden aangetoond.

Naast bacteriën behoren ook schimmels tot de darmflora. Deze vormen weliswaar slechts een zeer klein aandeel van de totale micro-organismen, maar zijn een vast onderdeel van het microbieel ecosysteem. Gistsoorten zoals Candida komen van nature in kleine hoeveelheden in de darm voor en staan in wisselwerking met de daar levende bacteriën.

Een ander onderdeel van de darmflora zijn virussen, met name zogenaamde bacteriofagen. Deze virussen infecteren gericht bacteriën en beïnvloeden daardoor indirect de samenstelling en stabiliteit van de bacteriële gemeenschap. Hoewel virussen in aantal minder aanwezig zijn, spelen ze een regulerende rol binnen het microbieel evenwicht.

De darmflora wordt aangevuld door archaea, een zelfstandige groep micro-organismen. Ze zijn voornamelijk betrokken bij stofwisselingsprocessen en komen in aanzienlijk kleinere aantallen voor dan bacteriën. Ze vormen echter een stabiel onderdeel van het darmecosysteem.

De darmflora vormt in zijn geheel een divers microbiëel netwerk, waarvan de samenstelling weliswaar individueel verschillend is, maar in principe altijd in balans. Deze samenwerking van verschillende micro-organismen is kenmerkend voor een gezonde darm en vormt de basis voor de verdere functies van het microbioom. Deze worden in de volgende paragrafen nader toegelicht.

Hoe ontstaat het darmmicrobioom in de loop van het leven?

Het darmmicrobioom ontwikkelt zich geleidelijk vanaf de geboorte en wordt levenslang beïnvloed door innerlijke en uiterlijke factoren.

Het darmmicrobioom ontwikkelt zich niet vanaf de geboorte volledig, maar volgt een geleidelijk verloop gedurende het leven. Dit proces is dynamisch en wordt beïnvloed door biologische, voedingsgerelateerde en omgevingsfactoren. De samenstelling van de darmflora wordt op lange termijn beïnvloed door vroeg gestelde voorwaarden.

De vorming vindt plaats in de vroege levensfase.

De eerste kolonisatie van de darm begint bij de geboorte en wordt door de bacteriën in de darm zelf gereguleerd. Hierbij spelen de wijze van geboorte en vroege omgevingscontacten een cruciale rol. In de eerste levensmaanden is het darmmicrobioom nog relatief eenvoudig opgebouwd en weinig stabiel. In de loop van de tijd neemt zowel de soortenrijkdom als de functionele complexiteit toe.

Een bijzonder bepalende factor is de vroege voeding. De keuze tussen borstvoeding of flesvoeding beïnvloedt de initiële micro-organismen die zich vestigen. Ook de overgang van vloeibaar naar vast voedsel leidt tot duidelijke veranderingen in het microbioom en bevordert de diversificatie ervan.

Ontwikkeling in de kindertijd en jeugd – een onderwerp dat momenteel veel aandacht krijgt in de vakdiscussie.

In de loop van de kindertijd ontwikkelt het darmmicrobioom zich verder en wordt het steeds stabieler. In deze fase is het echter gevoelig voor externe invloeden. Infecties, medicatie – vooral antibiotica – en voedingsgewoonten kunnen de samenstelling van de darmflora duurzaam veranderen. Tegen het einde van de jeugd lijkt het microbioom qua structuur steeds meer op dat van een volwassene.

In de volwassenheid is een stabilisatie waarneembaar.

In de volwassenheid wordt het darmmicrobioom als relatief stabiel beschouwd, maar niet onveranderlijk. Factoren zoals voeding, levensstijl, stress, reizen, ziekten of medicatie kunnen nog steeds invloed uitoefenen. Kortdurende veranderingen zijn mogelijk, maar langetermijnpatronen worden vooral beïnvloed door terugkerende gewoonten, met name door de samenstelling van de dagelijkse voeding.

Op oudere leeftijd kunnen er veranderingen optreden.

Naarmate men ouder wordt, kunnen de bacteriën in de darmen opnieuw veranderen. De microbiële diversiteit neemt bij veel mensen af. Dit hangt onder andere samen met veranderde eetgewoonten, medicatiegebruik of leeftijdsgebonden fysiologische veranderingen. Ook in deze levensfase blijft het microbioom echter beïnvloedbaar.

Centrale taken van het microbioom in het spijsverteringskanaal

In het spijsverteringskanaal vervult het darmmicrobioom belangrijke taken bij de voedselvertering, darmbeweging en beschermingsmechanismen.

Het darmmicrobioom speelt een centrale rol in het spijsverteringskanaal en vervult talrijke taken die verder gaan dan alleen voedselverwerking. Het fungeert als een functioneel onderdeel van het spijsverteringssysteem en draagt wezenlijk bij aan het behoud van een stabiel intern milieu in de darm.

Tot de essentiële taken van het microbioom behoort de ondersteuning van de spijsvertering. Bepaalde voedselbestanddelen, met name vezels en andere complexe koolhydraten, kunnen door het menselijk lichaam zelf niet volledig worden afgebroken. Darmmicro-organismen nemen deze taak over en maken zo een efficiënter gebruik van plantaardige voedingscomponenten mogelijk.

In het kader van deze microbiële spijsverteringsprocessen ontstaan stofwisselingsproducten die van groot belang zijn voor de darm. Daartoe behoren onder andere korteketenvetzuren, die dienen als energiebron voor het darmslijmvlies en bijdragen aan de stabiliteit van het darmmilieu. Deze stofwisselingsactiviteit vormt een centrale verbinding tussen voeding en darmfunctie.

Daarnaast is het microbioom betrokken bij de regulatie van de darmbeweging. Zijn stofwisselingsproducten en de interactie met het enterische zenuwstelsel beïnvloeden het transport van de darminhoud en dragen zo bij aan een gereguleerd spijsverteringsproces.

Een ander essentieel aspect is de bescherming tegen ongewenste micro-organismen. Het darmmicrobioom bezet ecologische niches in de darm en bemoeilijkt het voor potentieel schadelijke kiemen om zich te vestigen of te vermenigvuldigen. De zogenaamde kolonisatiebescherming vormt een fundamenteel mechanisme voor het behoud van de darmstabiliteit. Bovendien bevordert het microbioom de functie van het darmslijmvlies. Het draagt bij aan de stabiliteit van de slijmlaag die de darmwand beschermt en beïnvloedt de voeding van de slijmvliescellen. Hierdoor wordt een significante bijdrage geleverd aan de barrièrefunctie van de darm. Samengevat vervult het darmmicrobioom essentiële taken in het spijsverteringskanaal. Daartoe behoren de voedselverwerking, de regulatie van spijsverteringsprocessen, de bescherming tegen externe invloeden en de ondersteuning van het darmslijmvlies. Deze functies vormen de basis voor een geordende spijsvertering en een stabiele darmfunctie.

Darmmicrobioom en immuunsysteem: een nauwe wisselwerking

Er bestaat een nauwe, wederzijdse relatie tussen het darmmicrobioom en het immuunsysteem. Een aanzienlijk deel van de immuuncellen van het menselijk lichaam is in de darm gelokaliseerd, wat deze niet alleen tot een spijsverteringsorgaan maakt, maar ook tot een centraal immunologisch orgaan. Het darmmicrobioom speelt hierbij een cruciale rol bij de ontwikkeling, sturing en balans van immuunreacties.

De ontwikkeling van het immuunsysteem wordt al in de vroege levensfase in belangrijke mate beïnvloed door het darmmicrobioom. De continue, gereguleerde confrontatie van het lichaam met onschadelijke micro-organismen ondersteunt het immuunsysteem bij het onderscheiden van nuttige en potentieel schadelijke prikkels. Hierdoor wordt een overmatige of verkeerd gerichte immuunreactie vermeden.

In het verdere verloop reguleert het microbioom de activiteit van het darmgeassocieerde immuunsysteem. De activiteit of remming van immuuncellen wordt beïnvloed door micro-organismen en hun stofwisselingsproducten. Een evenwichtig microbioom bevordert eerder regulerende en tolerante immuunreacties. Onevenwichtigheden kunnen de immunobalans verstoren.

Tegelijkertijd werkt het immuunsysteem actief terug op het darmmicrobioom. Via verdedigingsmechanismen zoals slijmproductie, antimicrobiële stoffen en immuuncellen wordt geregeld welke micro-organismen zich in de darm mogen vestigen en in welke hoeveelheid. Hierdoor wordt een dynamisch evenwicht tussen microbiële diversiteit en immunologische controle tot stand gebracht. De nauwe wisselwerking is van cruciaal belang voor de stabiliteit van de darmbarrière. Een goed gereguleerde samenwerking tussen microbioom en immuunsysteem is essentieel om het darmslijmvlies te beschermen en ongewenste stoffen of kiemen van het lichaamsoppervlak weg te houden.

Invloed van het microbioom op ontstekingsprocessen in de darm

Het darmmicrobioom beïnvloedt in belangrijke mate ontstekingsprocessen in de darm, omdat het direct contact heeft met het darmslijmvlies en het lokale immuunsysteem. De samenstelling en activiteit ervan zijn bepalend voor of ontstekingsreacties worden gedempt of bevorderd.

Een evenwichtig microbioom draagt bij aan de regulatie van ontstekingsprocessen door een stabiele microbiële omgeving te handhaven. Bepaalde micro-organismen en hun stofwisselingsproducten ondersteunen de integriteit van het darmslijmvlies en bevorderen een milieu dat ontstekingsremmend werkt. Het microbioom speelt hierbij een cruciale rol door te helpen overmatige immuunreacties in de darm te voorkomen.

Als er daarentegen een verschuiving optreedt in het microbiële evenwicht, kunnen ontstekingsbevorderende mechanismen versterkt optreden. Een verminderde diversiteit of het overheersen van bepaalde micro-organismen kan de beschermfunctie van het darmslijmvlies aantasten. Dit kan leiden tot een versterking van het immuunsysteem en mogelijk tot ontstekingsprocessen in de darm.

Het microbioom beïnvloedt ontstekingen ook via zijn stofwisselingsactiviteit. Het is wetenschappelijk bewezen dat micro-organismen stoffen produceren die direct inwerken op immuuncellen. Hierdoor is het mogelijk dat deze stoffen de werking van ontstekingssignalen versterken of juist verzwakken. De balans van deze signalen is cruciaal voor het gecontroleerd verlopen van ontstekingsreacties of het chronisch worden daarvan.

Bovendien speelt het microbioom een rol bij het onderscheiden van onschuldige en potentieel schadelijke prikkels. Een stabiele microbiële gemeenschap ondersteunt het immuunsysteem om adequaat te reageren zonder onnodige ontstekingen te veroorzaken. Verstoring van dit evenwicht kan leiden tot aanhoudende prikkeltoestanden in de darm.

Verband tussen darmflora en endeldarmgezondheid

Een evenwichtige darmflora draagt bij aan de stabiliteit van het slijmvlies en aan het functionele evenwicht in het endeldarmgebied. De relatie tussen darmflora en endeldarmgezondheid is wetenschappelijk aangetoond. Er bestaat een verband tussen het microbiële milieu van de darm, de integriteit van het slijmvlies en de lokale afweermechanismen in het endeldarmgebied. Hoewel het endeldarmgebied anatomisch slechts een kort deel van de darm beslaat, is het bijzonder gevoelig voor veranderingen in het darmecosysteem. De darmflora heeft een significante invloed op de kwaliteit van het darmmilieu, die doorwerkt tot in het endeldarmgebied. Een evenwichtige microbiële samenstelling ondersteunt de stabiliteit van het darmslijmvlies en draagt bij aan een goed beschermde en belastbare slijmvlieslaag in het endeldarmgebied. Dit is vooral belangrijk omdat het endeldarmgebied regelmatig mechanische prikkels ondervindt.

Daarnaast bestaat er een verband tussen de darmflora en de barrièrefunctie van het slijmvlies. Een stabiele microbiële gemeenschap helpt de natuurlijke beschermlaag van de darm te behouden en voorkomt dat irriterende of potentieel schadelijke stoffen ongehinderd in contact komen met het weefsel van het endeldarmgebied. Wordt dit evenwicht verstoord, dan kan het slijmvlies gevoeliger reageren op prikkels. Het is bewezen dat ook het lokale immunologische evenwicht in het endeldarmgebied indirect door de darmflora wordt beïnvloed. Het microbioom speelt een cruciale rol bij het reguleren van immuunreacties om een overmatige versterking te voorkomen. Een stabiele wisselwerking tussen micro-organismen en het immuunsysteem creëert zo een prikkelarm milieu in het gevoelige endeldarmgebied.

De darmflora beïnvloedt bovendien de functionele aspecten van de darm, zoals bijvoorbeeld de consistentie van de ontlasting en de transittijd. Deze factoren beïnvloeden de belasting van het endeldarmgebied en het welzijn daarvan, zonder dat hier automatisch ziekteprocessen uit worden afgeleid.

Darmmicrobioom en stoelgangsregeling: Belang voor aambeien

Via zijn effect op de stoelgangconsistentie en darmbeweging beïnvloedt het darmmicrobioom de mechanische belasting van het endeldarm. Het darmmicrobioom speelt een belangrijke rol bij de regulatie van de stoelgang en is daarmee ook indirect relevant voor de belasting van het endeldarm. Een geordende stoelgangvorming en een regelmatige stoelgang zijn cruciale factoren voor het welzijn in het anale en endeldarmgebied, vooral in verband met aambeien.

Het microbioom speelt een cruciale rol bij de regulatie van de stoelgangconsistentie doordat het betrokken is bij de vertering van onverteerbare voedselbestanddelen. De samenstelling van de ontlasting wordt voornamelijk beïnvloed door de microbiële stofwisselingsprocessen in de darm, die ervoor zorgen dat water wordt gebonden of vrijgegeven. Dit heeft op zijn beurt een beslissende invloed op de consistentie van de ontlasting, die afhankelijk van de hoeveelheid gebonden water eerder zacht, gevormd of hard is. Een evenwichtige microbiële samenstelling bevordert doorgaans een goed glijdende, regelmatig af te zetten ontlasting.

Een verstoorde darmflora kan de stoelgangregulatie beïnvloeden. Veelvoorkomende gevolgen zijn verstopping of onregelmatige stoelgang. Vooral harde ontlasting en sterk persen bij het toiletbezoek kunnen de mechanische druk in het endeldarm en op de daar aanwezige vaatkussentjes verhogen. Deze belasting wordt beschouwd als een belangrijke bevorderende factor voor het ontstaan en de verslechtering van aambeien. Ook een verlengde verblijftijd van de ontlasting in de darm kan problematisch zijn. Een langere verblijftijd van de darminhoud in de dikke darm leidt tot een verhoogde wateronttrekking, wat de ontlasting verder verhardt. Het darmmicrobioom beïnvloedt de activiteit van de darm en draagt zo bij aan de tijdsregeling van de darmentlediging.

Een objectieve beoordeling is in dit verband van cruciaal belang. Hoewel het darmmicrobioom geen directe oorzaak is van aambeien, kan het via zijn effect op de stoelgangkwaliteit en het stoelganggedrag de belasting van het endeldarm verhogen of verlagen. Een stabiele darmflora kan dus functionele omstandigheden ondersteunen die het endeldarm kunnen ontlasten.

Factoren die het microbioom negatief beïnvloeden

Verschillende leefstijl-, voedings- en omgevingsfactoren kunnen het fijne evenwicht van het darmmicrobioom verstoren.

Het darmmicrobioom is een gevoelig, aanpasbaar systeem dat reageert op externe en interne factoren. Bepaalde factoren kunnen het microbieel evenwicht duurzaam verstoren en leiden tot een verminderde diversiteit of functionele beperking van de darmflora.

De voedingswijze vormt een centrale invloedfactor. Een vezelarme, sterk bewerkte voeding met een hoog aandeel suiker en verzadigde vetten kan de diversiteit van de darmflora verminderen. Ontbreken geschikte voedingsgrondstoffen voor het microbioom, verliezen bepaalde micro-organismen hun leefomstandigheden. Dit leidt tot een verschuiving van het evenwicht van de darmflora.

Ook medicijnen, met name antibiotica, kunnen een significante invloed hebben op het microbioom. Het is mogelijk dat zij niet kunnen onderscheiden tussen schadelijke en nuttige micro-organismen. Daardoor kunnen zij grote delen van de darmflora tijdelijk of blijvend verminderen. Ook andere geneesmiddelen, zoals bepaalde maagzuurremmers, kunnen de samenstelling van de darmflora veranderen.

Een andere relevante factor is chronische stress. Stress beïnvloedt de darmbeweging, de doorbloeding van het slijmvlies en de immuunactiviteit, omdat er een nauwe verbinding bestaat tussen darm en zenuwstelsel. Deze veranderingen kunnen het microbieel evenwicht destabiliseren en de samenstelling van het microbioom nadelig beïnvloeden.

Verder zijn infecties van het maag-darmkanaal van belang. Acute diarreeziekten of ontstekingsprocessen kunnen de darmflora aanzienlijk veranderen. Ook na het verdwijnen van de symptomen kan het enige tijd duren voordat het microbieel evenwicht zich weer stabiliseert. Het is bewezen dat ook de levensstijl invloed heeft op het microbioom. Tot de factoren die de diversiteit van de darmflora kunnen beïnvloeden, behoren gebrek aan beweging, onregelmatige eetmomenten, slaaptekort en overmatig alcoholgebruik. Met het toenemen van de leeftijd komen daar bovendien leeftijdsgebonden veranderingen bij die het microbioom beïnvloeden.

Waarom een gezonde darmflora de basis is van algehele gezondheid

Een stabiele darmflora ondersteunt de basisfuncties van het lichaam en vormt daarmee een belangrijke grondslag voor een algeheel welzijn.

Een gezonde darmflora vormt de basis van holistische gezondheid. Het is betrokken bij centrale lichamelijke functies en verbindt talrijke processen in het organisme met elkaar. De darm vervult niet alleen de functie van spijsvertering, maar staat ook in nauwe relatie tot de stofwisseling, het immuunsysteem en het zenuwstelsel. De darmflora speelt hierbij een sleutelrol.

Een evenwichtige darmflora is essentieel voor een stabiele spijsverteringsfunctie en draagt bij aan een efficiënte opname van voedingsstoffen. Tegelijkertijd helpt het om het interne milieu van de darm in balans te houden. De positieve werking van deze stabiliteit is zichtbaar in het hele spijsverteringskanaal, inclusief gevoelige darmgedeelten zoals het rectum.

Daarnaast bestaat er een nauwe relatie tussen de darmflora en het immuunsysteem. Een aanzienlijk deel van de immuunactiviteit vindt plaats in de darm, en een stabiele microbiële samenstelling ondersteunt een gerichte aansturing van immuunreacties. Hierdoor wordt het risico op overdreven of verkeerd gerichte afweerreacties verminderd, wat van belang is voor de algemene lichamelijke balans. Voor de regulatie van ontstekingsprocessen is een gezonde darmflora van cruciaal belang. Een stabiel microbiëel evenwicht bevordert ontstekingsremmende mechanismen in de darm en draagt zo bij aan een prikkelarm innerlijk milieu. Dit is een belangrijke factor voor het langdurige welzijn. De darmflora beïnvloedt niet in de laatste plaats functionele processen zoals de stoelgangregulatie en de darmbeweging. Deze kunnen op hun beurt weer terugwerken op het hele organisme. Een geordende spijsvertering heeft een positieve invloed op het lichaam en bevordert het subjectieve welzijn.

Samengevat is een gezonde darmflora dus een essentiële factor voor de gezondheid van het hele organisme. Het vormt een centraal knooppunt tussen spijsvertering, immuunfunctie en innerlijk evenwicht en vormt daarmee een belangrijke basis voor holistische gezondheid.

Bronnen

Wastyk, H. C., Fragiadakis, G. K., Perelman, D., Dahan, D., Merrill, B. D., Yu, F. B., Topf, M., Gonzalez, C. G., Van Treuren, W., Han, S., Robinson, J. L., Elias, J. E., Sonnenburg, E. D., Gardner, C. D., & Sonnenburg, J. L. (2021). Darm-microbiota-gerichte diëten moduleren de menselijke immuunstatus. Cell, 184(16), 4137–4153.e14. https://doi.org/10.1016/j.cell.2021.06.019

Hooper, L. V., Littman, D. R., & Macpherson, A. J. (2012). Interacties tussen de microbiota en het immuunsysteem. Science (New York, N.Y.), 336(6086), 1268–1273. https://doi.org/10.1126/science.1223490

de Vos, W. M., Tilg, H., Van Hul, M., & Cani, P. D. (2022). Darmmicrobioom en gezondheid: mechanistische inzichten. Goed, 71(5), 1020–1032. https://doi.org/10.1136/gutjnl-2021-326789

David, L. A., Maurice, C. F., Carmody, R. N., Gootenberg, D. B., Button, J. E., Wolfe, B. E., Ling, A. V., Devlin, A. S., Varma, Y., Fischbach, M. A., Biddinger, S. B., Dutton, R. J., & Turnbaugh, P. J. (2014). Dieet verandert snel en reproduceerbaar het menselijke darmmicrobioom. Natuur, 505(7484), 559–563. https://doi.org/10.1038/nature12820

Sonnenburg, E. D., Smits, S. A., Tikhonov, M., Higginbottom, S. K., Wingreen, N. S., & Sonnenburg, J. L. (2016). Door dieet veroorzaakte uitstervingen in de darmmicrobiota stapelen zich op over generaties. Natuur, 529(7585), 212–215. https://doi.org/10.1038/nature16504

Cryan, J. F., & Dinan, T. G. (2012). Geestveranderende micro-organismen: de impact van de darmmicrobiota op hersenen en gedrag. Nature reviews. Neuroscience, 13(10), 701–712. https://doi.org/10.1038/nrn3346

Foster, J. A., Rinaman, L., & Cryan, J. F. (2017). Stress & de darm-hersen-as: Regulatie door het microbioom. Neurobiologie van stress, 7, 124–136. https://doi.org/10.1016/j.ynstr.2017.03.001

Palm, N. W., de Zoete, M. R., & Flavell, R. A. (2015). Interacties tussen immuunsysteem en microbiota in gezondheid en ziekte. Klinische immunologie (Orlando, Fla.), 159(2), 122–127. https://doi.org/10.1016/j.clim.2015.05.014

Zmora, N., Zilberman-Schapira, G., Suez, J., Mor, U., Dori-Bachash, M., Bashiardes, S., Kotler, E., Zur, M., Regev-Lehavi, D., Brik, R. B., Federici, S., Cohen, Y., Linevsky, R., Rothschild, D., Moor, A. E., Ben-Moshe, S., Harmelin, A., Itzkovitz, S., Maharshak, N., Shibolet, O., … Elinav, E. (2018). Gepersonaliseerde weerstand van de darmmucosa tegen empirische probiotica is geassocieerd met unieke gastheer- en microbiomeigenschappen. Cell, 174(6), 1388–1405.e21. https://doi.org/10.1016/j.cell.2018.08.041

Sharkey, K. A., & Wiley, J. W. (2016). De rol van het endocannabinoïde systeem in de hersen-darm-as. Gastro-enterologie, 151(2), 252–266. https://doi.org/10.1053/j.gastro.2016.04.015

Minichino, A., Jackson, M. A., Francesconi, M., Steves, C. J., Menni, C., Burnet, P. W. J., & Lennox, B. R. (2021). Het endocannabinoïde systeem bemiddelt de associatie tussen darmmicrobiële diversiteit en anhedonie/amotivatie in een algemene populatiecohort. Moleculaire psychiatrie, 26(11), 6269–6276. https://doi.org/10.1038/s41380-021-01147-5

Srivastava, R. K., Lutz, B., & Ruiz de Azua, I. (2022). Het Microbioom en het Endocannabinoïde Systeem van de Darm bij de Regulatie van Stressreacties en Metabolisme. Frontiers in cellular neuroscience, 16, 867267. https://doi.org/10.3389/fncel.2022.867267