Ta książka opisuje historię i znaczenie konopi w różnych systemach i naukach medycznych oraz dostarcza wielu praktycznych zastosowań i przepisów.
Od co najmniej 6000 lat konopie są wykorzystywane kulturowo jako źródło włókna, pożywienia i środka przyjemności, ale także ich wszechstronne właściwości lecznicze zostały wcześnie odkryte. Miały stałe miejsce w medycynie faraońskiej, asyryjskiej, starożytnej, islamskiej i średniowiecznej. W medycynie chińskiej i tybetańskiej cenione są ich właściwości euforyzujące i antydepresyjne, w ajurwedzie są uważane za panaceum i afrodyzjak. Również nasi germańsko-kelccy przodkowie wykorzystywali roślinę leczniczo. Hildegarda z Bingen używała jej tak samo jak Samuel Hahnemann, twórca homeopatii.
We współczesnych badaniach medycznych i farmakologicznych testuje się i w dużej mierze potwierdza wcześniejsze oraz etnobotaniczne zastosowania rośliny konopi.
