Vaginale klachten
Inhaltsverzeichnis
Wat is een vaginale atrofie (vaginale dystrofie)?
Wat zijn de oorzaken van vaginale atrofie?
Hormonale verandering als oorzaak?
Hoe herken ik vaginale droogheid?
Wat zijn de gevolgen van vaginale atrofie?
Wat is vaginale atrofie (vaginale dystrofie)?
Vaginale atrofie verwijst naar een terugvorming van de vaginawand tot een dunnere en gladdere oppervlakte met verminderde functionaliteit.
Wat zijn de oorzaken van vaginale atrofie?
De diepere oorzaak is meestal de natuurlijke daling van oestrogeen na de laatste menstruatie (menopauze), die bij alle vrouwen na de menopauze leidt tot vulvovaginale atrofie, met typische klachten zoals vaginale droogheid en pijn bij het vrijen (dyspareunie). Oestrogenen worden voornamelijk in de eierstokken geproduceerd en zijn belangrijk voor het behoud van de doorbloeding, vochtigheid (fluiditeit) en elasticiteit van het vaginale weefsel.
Hormonale veranderingen als oorzaak?
Aangezien de beschreven symptomen worden veroorzaakt door de natuurlijke daling van het hormoonniveau tijdens de overgangsjaren, kan praktisch elke vrouw in deze levensfase hiermee te maken krijgen.
Met de daling van het oestrogeenniveau in de postmenopauze wordt het vaginale epitheel gladder en ontbreekt het de vaginale oppervlakte aan glycogeen, dat dient als voedingsbodem voor lactobacillen, die belangrijk zijn voor een gezonde vaginale flora. De vaginale vloeistof neemt af tijdens de overgangsjaren, wat leidt tot vaginale droogheid. Droogheid in de vagina uit zich door branderigheid, jeuk en pijn bij het vrijen. Vaginale droogheid is een risicofactor voor infectieziekten, en tegelijkertijd kunnen ook problemen met het urinewegsysteem, zoals blaasontstekingen, optreden.
Naast vaginale atrofie zijn ook medicijnen, borstvoeding, chirurgische en therapeutische ingrepen oorzaken van vaginale droogheid. Ook roken en overmatige intieme hygiëne kunnen leiden tot vaginale droogheid.
Een andere grote groep vrouwen die getroffen kan worden door vulvovaginale atrofie zijn patiënten die behandeld worden vanwege een mammacarcinoom. Therapeutische behandelingen zoals bestraling gaan vaak gepaard met vaginale droogheid als bijwerking.
Hoe herken ik vaginale droogheid?
De diagnose wordt gesteld door de gynaecoloog. Andere aandoeningen die vergelijkbare symptomen veroorzaken, moeten absoluut worden uitgesloten. Daartoe behoren schimmelinfecties en verschillende seksueel overdraagbare aandoeningen, zoals een chlamydia-infectie of trichomoniasis.
Afhankelijk van de oorzaak worden hormonen, vochtinbrengende middelen en middelen ter versterking van het vaginale milieu gebruikt voor de behandeling. Ook CANNEFF VAG SUP zetpillen zijn een effectieve behandeling bij vaginale droogheid, vaginale klachten en pijn bij het vrijen.
Wat zijn de gevolgen van vaginale atrofie?
De pH-waarde van de vagina verandert naar een minder zuur gebied van 6,0 tot 8,0, en er treedt een verandering op in de vaginale flora richting meer coliforme bacteriën. Samen met andere atrofische veranderingen is de veranderde pH-waarde in combinatie met een verminderde regeneratiecapaciteit verantwoordelijk voor een verhoogde vatbaarheid en frequentie van infecties en verwondingen. Daarnaast kunnen bloedingen en pijn bij het vrijen (dyspareunie) optreden.
Quellenverzeichnis anzeigen